به گزارش پایگاه خبری تحلیلی رک نویس – اسماعیل بکلیان؛ پروژه عظیم سرمایه گذاری میدان میوه و تره بار شهریار پس از هفده سال راهاندازی شد اما هنوز این پروژه نتوانسته برای شهر آوردهای داشته باشد و اگر به همین روش بخواهد مدیریت شود، شهرداری راهی جز فروش غرفهها، آنهم به پایینترین ارزش ریالی نخواهد داشت.
برای ورود به کانال ایتا رک نویس، کلیک کنید.
اتحادیه بارفروشان پس از چندین سال رایزنی و رفت و آمد به جلسات با شهرداری شهریار، موفق شد این پس از یک توافق سه جانبه با مالک زمین قبلی میدان (آقای فیاض بخش)، شهرداری و صاحبان (عموما دارای سرقفلی) غرفه میدان قبلی ترهبار بودند، موفق شدند تمام میدان داران پیشین را با پایین ترین قیمت ممکن و آن هم بصورت اقساط حدود ده ساله صاحب یک غرفه دویست مترمربعی کند.
حالا این میدان داران در پروژه جای خوبی را تصاحب نمودند چرا که هم صاحب یک غرفه حدود چند ده میلیارد تومانی شدند هم از آن جای پرترافیک و سراسر دردسر و فشرده که کمتر روزی در آن دعوا و درگیری نبود، در یک فضای بزرگ فقط همان تجارت قبلی خود رو رونق دهند اما به نظر میرسد، هیچ یک از شعارها و آرمانهای شهرداری در ایجاد قطب اقتصادی به متصه ظهور نخواهد نشست.
در اینجا بخوانید: نقش میدان میوه و تره بار شهرداری شهریار در رونق اقتصادی
اتاق اصناف شهریار باید ثابت کنید که صاحب ایده و صاحب سبک و سیاقی برای توسعه این صنف ترهبار در غرب استان تهران است اتحادیه بارفروشان هنوز به همان سبک و سیاق قبلی ظاهراً فقط کسب و کار خودشان را کمی روان و وسعت بخشیدند.
آیا این میدان داران میتوانند در حوزه تره بار خودی نشان دهد یا فقط همان میوه سردرختی خودخود را میتوانند بفروشند؟! خیلی رک بگویم؛ حتی وانتی های کنار خیابان هم از این میدان خرید نمیکنند این میدان داران باید مکانیسم فروش قبلی خود را دگرگون و این میدان را رونق بخشند.
رییس اتحادیه بارفروشان بگوید چند مغازه میوه فروشی در شهرستان دارند و چند وانتی در کنار خیابان بصورت سیار کار میکنند؟! اگر ادعا کنیم حدود هزار واحد صنفی هستند، بیراه نگفتیم و اگر مدعی شویم هر مغازه دار روزانه حداقل ۵۰۰ تن بار میفروشد، باز هم بیراه نگفتیم، حالا محاسبه کنید چه میرگزان تراکنش مالی این شهرستان به تهران و کرج میرود؟!
نکته جالبتر آنکه تقریبا تمام غرفه داران کوچک سطح شهر که زیر نظر شهرداری فعال هستند هم از این میدان خرید نمیکنند، کار…؟! چون مقرون به صرفه نیست، چون جنس جور نیست.