رک نویس، یادداشت اسماعیل بکلیان ــ شهرداریها صاحب دو سرمایه مهم، یکی املاک و دومی، سرمایه بزرگ نیروی انسانی هستند که متاسفانه کمترین بهره وری را در تصدی گری همین سرمایهها و تولید ثروت و رفاه برای شهروندان دارا هستند و میتوان ادعا کرد کمیت این سازمان در این نقطه، لنگ است.
در شهرستان شهریار بیش از پنج هزار نفر نیروی انسانی در هفت شهرداری مشغول بکار هستند. اما آنچه در توسعه شهرسازی، کنترل تولید مسکن ارزان و استاندارد، داشتن بوستانهای فاخر، بهره وری صحیح از اماکن ورزشی، کنترل سگهای بیصاحب، نظافت شهری و هر آنچه وظایف شهرداریها است؛ معمولا کمیتاش میلنگد.
متاسفانه باید بپذیریم؛ علیرغم توسعه وظایف شهرداریها و افزایش انتظارات شهروندان، به دلیل عدم وجود تخصصهای لازم در میان کارکنان شهرداریها و یا به عبارتی عدم وجود کارمندان متخصص، این سازمانها در ارایه برخی خدمات نوین، ناتوان هستند.
بررسیها نشان میدهد شهرداریهای غرب استان تهران معمولا در مدیریت میادین میوه و تره بار، اماکن ورزشی، استخرها، ساختمانهای اداری و تجاری شهرداریها و… کارآمدی لازم را ندارند. تا آنجاکه یا مجبور میشوند جهت بهرهوری بالاتر اجاره دهند آنهم با رعایت بالاترین قیمت پیشنهادی، که به هیچوجه بهنفع شهروندان نیست یا تعطیل بمانند. البته در مواقعی هم که تصدی آن برعهده کارکنان شهرداری بوده، شاهد زیان دهی صد در صد و حتی مستهلک شدن مجموعه هستیم.
در این گزارش کوتاه تنها به این بسنده میکنیم، چراکه اساس قوانین شهرداریها در حدود ۷۰ سال پیش و تحت عنوان بلدیه تنظیم شده است. هر چند بسیاری از قوانین جدید به آن الحاق شده است اما هنوز شهرداریها نیاز اصلاح قوانین دارند.
پیشنهاد میشود شهرداریها با کمک کارشناسان و همفکری اعضای شوراهای شهر و مشورت با کارشناسان خبره این حوزه، حداقل در این مورد بخصوص به ایجاد یک سازمان یا واحد؛ با وظیفه برندسازی اقدام نمایند. تا ارزش اماکن در مدیریت بالا رود و خدمت یا محصول ارایه شده از نظر کیفیت در رقابت با بخش خصوصی باشد و از نظر هزینه، تامین کننده رضایت شهروندان باشد.