رک نویس اسماعیل بکلیان ــ در آخرین اخبار مطلع شدیم حداقل چهار حلقه آب شهریار خشک و عمق چاهها از ۳۰ – ۴۰ متر به حدود ۳۰۰ متر رسیده اما با پایان فصل گرما، گویا بحران تعطیل و مدیران به خواب خوش زمستانی فرو رفتهاند.
بحران کم آبی دنیا را تهدید می کند، مدیران افغانستان با محدود نمودن آب هیرمند، ترکیه با ایجاد سد در مسیر ارس و دجله به فکر ذخیره آب در کشورشان هستند. عربستان خشک و بیابانی، طرح انتقال آب دریا را به داخل کشورشان اجرا میکند تا از شهری نو و مدرن در آیندهای نه چندان دور پرده برداری نماید، آن وقت در کشور ما از یکسو کاهش بارندگی و از سوی دیگر بی تدبیری وزارت نیرو تهدیدی برای غرب استان تهران شده است و البته مهاجرات روزافزون جمعیت به غرب استان تهران هم مزیدی بر این علل است تا شدت بحران آینده را بیش از پیش لاینحل نماید.
هرچند در دولت سیدابراهیم رییسی شنیدیم کانالهایی برای انتقال آب دریا از جنوب به مرکز کشور عملیاتی شده است، اما شهریار ما همچنان تشنه است.
شرکت آب منطقهای و شرکت آبفا دست به دست هم دادند تا معضل آب را حل کنند و در یک اقدام محیرالعقول و با پولی که از مردم گرفتند و با جذب کمک های بین المللی، انتقال پساب خانگی را که پیش از این به چاههای جذبی ریخته می شد را به تصفیه خانهها کشاندند و بعد از انجام عالیترین سیستم تصفیه، آب تولیدی را در بیابانهای پایین دست رها کردند.
هدر رفت آب به دلیل پوسیدگی بسیار زیاد سیستم انتقال آب، ساخت ویلاهای لاکچری با استخرهای اختصاصی و استفاده از آب آشامیدنی برای آبیاری فضای سبز شهری و همچنین ساخت و ساز با همان آب آشامیدنی؛ معضلاتی است که فقط در گرمای تابستان، مدیران را به تکاپو میاندازد تا ستاد بحران تشکیل دهند در آخر یا صنایع را تعطیل کنند یا به باغات و فضای سبز آب کمتر بدهند تا شاید تابستان بی آب را به فصل بارندگی و سرما پیوند دهند تا بار دیگر آماده خواب زمستانی بعدی شوند.
وزارت کشور استفاده از آب آشامیدنی را برای آبیاری فضای سبز ممنوع میکند، شرکت آبفا فشار میآورد تا به تعداد چاههای موجود بیافزاید و یا چاههای متعلق به سازمانهای فضای سبز شهرداری ها را تصاحب نماید، اما دریغ از اینکه پس از چند سال حتی یک تانکر آب تصفیه خانه شاهدشهر را به بالادست انتقال دهند.
بارها پیشنهاد دادیم در ساخت و سازهای جدید، سیستم لوله کشی و فاضلاب ساختمانها را به گونهای طراحی کنید تا شاید بخشی از پساب تولیدی خانهها در برخی انبوه سازیها، دوباره به چرخه مصرف فضای سبز و شستشوی معابر و مصرف ساخت و سازها برکردد، اما دریغ از یک اقدام قابل تامل…!!
آقای فرماندار؛ در این غوغای روزمرگی آیا نمیخواهید اندکی به فکر تابستان گرم و خشک ۴۰۳ باشید؟!
آقای دادستان؛ بعنوان مدعی العموم آیا نمیخواهید آنهایی را که ترک فعل در این حوزه کرده اند را به میز محاکمه بکشانید یا آنکه میخواهید بنشینید تا یک مدیر ناکارآمد برود و مدیر ناکارآمد بعدی بیاید.
آقای استاندار عزیز و انقلابی؛ لااقل شما مدیران کل را در استان تکانی دهید تا خواب از سرشان بپرد، شاید بواسطه تحرک مدیران کل، ادارات شهرستانها هم اندکی در این حوزه غور نمایند و چارهای بیاندیشند.
در عجبم؛ اگر استان شهریار شکل بگیرد، آیا همین مدیران موجود، به مدیر کل ارتقاء خواهند یافت؟! آنوقت بودجه استان شهریار، صرف پر کردن خلاء حقوقی آنها از مدیر شهرستانی به مدیر کل خواهد شد؟!
خدا بیامرزد مادربزرگمان را که گاهی مثلی میزد؛ آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی…