رک نویس – اسماعیل بکلیان / در بررسی انتخابات مجلس دوازدهم (برای اطلاع بیشتر روی این قسمت کلیک کنید) به دو آسیبی که برخی کاندیداها ممکن است به پیکره جامعه وارد سازند خواهیم پرداخت؛ اول اینکه بسیاری از ثبت نام کنندگان، حتی خودشان هم باور دارند که در قد و قواره مجلس نیستند اما چرا وارد عرصه انتخابات میشوند.
مجلس شورای اسلامی، عالیترین نهاد قانونگذاری کشور است وظیفه نظارت بر عملکرد دولت را بر عهده دارد، چطور میشود چنین افرادی، این نهاد ملی را به اندازه خودشان کوچک میکنند؟! برخی از این قبیل ثبت نام کنندگان، دنبال «کسب شهرت»، برای اهداف کوچک خود هستند…!
حدود ۵۵۰ نفر در مرحله مقدماتی انتخابات مجلس دوازدهم از حوزه مشق (ملارد، شهریار و قدس)، در پیش ثبت نام شرکت کردند، بیش از دو سوم این افراد، در مرحله اول، یعنی ارائه مدارک و مستندات حذف شدند. نمونه این نوع حضور ناشیانه را حتی در انتخابات ریاست جمهوری هم شاهد بودیم، اما در ادامه روند بررسی صلاحیت کاندیداها، از حدود ۱۲۵ نفر باقیمانده هم احتمالا ۲۵ الی ۳۰ نفر هستند که می توانند صلاحیت حضور در رقابت انتخاباتی این دوره از مجلس را (در حوزه مشق) از آن خود نمایند.
این مشارکت چشمگیر در ثبت نام انتخابات مجلس دوازدهم، از یکسو می تواند بیانگر امید مردم برای ورود در یکی از عالیترین عرصههای سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران در حوزه انتخابیه مشق به حساب آورد و از طرف دیگر؛ عملکرد فعلی نمایندگان مجلس آنقدر ضعیف بوده که هرکسی در خود احساس می کند حضورش در مجلس می تواند شرایط بهتری را در کشور و همچنین شهرستانهای شهریار، قدس و ملارد، نصیب مردم نمایند.
کسب شهرت برای هدف کوچکتر
شاید شما هم در میان ثبت نام کنندگان انتخابات مجلس دوازدهم، افرادی را که سقف آرزویشان، شورای شهر است را بشناسید. دیدگاه حضور این افراد در انتخابات مجلس، احتمالا ایجاد یک رزومه و یا بستری برای بهبود شهرت در رقابت انتخابات شورای شهر خودشان است و شاید هم یک خاطره سازی شیرین در خداحافظی از تمامی عرصههای انتخاباتی محله باشد.
معدود افرادی هم یافت میشوند؛ هدفشان از ثبت نام در کاندیداتوری مجلس دوازدهم تنها اخذ تایید صلاحیت است. آنها مخفیانه ثبت نام میکنند اگر صلاحیت گرفتند، دادار دودور راه میاندازند و ماجرای صلاحیتشان را علنی می کنند و اگر نگرفتند هم صدایش را در نمیآورند، ما هم به تبع آنها، روی این موضوع خیلی مکث نمیکنیم و صدایش را هم درنمیآوریم.
البته عدهای از داوطلبان صاحب فکر، استقلال رای و تفکر سیاسی وجود دارند و علیرغم آنکه یقین دارند در عرصه انتخابات مجلس پیروز نمیشوند؛ اما وارد عرصه انتخابات میشوند. برخی از آنها ممکن است دارای برنامه راهبردی مشخصی هم در مسیر توسعه شهرستان باشند که در مقابل این کاندیداها باید تمام قد ایستاد و ادای احترام کرد و ما هم در این یادداشت از حضورشان تقدیر مینمائیم، البته در این مقوله هم گفتنیهای بسیار مهمی وجود دارد که در یادداشتی دیگر به آن خواهیم پرداخت.
وعدههای واهی کاندیدا
پیروزی در انتخابات مجلس، فرآیندی بسیار پیچیده، سخت و پرهزینه است کم ندیدهایم داوطلبانی که وعدههای پوچ و واهی به حلقه اول هواداران خود دادهاند و یا در مقابل درخواست غیرمنطقی همین افراد سکوت کردند که مبادا آنها را از دست بدهند، این زخمها پس از راهیابی وی به مجلس و پاسخهای منفی به وعدههای دروغ و درخواستهای غیرمنطقی، سر باز میکند.
اینجاست که شاهد ریزش لیدرها و کارگروههای انتخاباتی وی میشویم؛ اگر این نماینده قصد ورود به انتخابات بعدی را داشته باشد که معمولا دارند؛ باید به دنبال نفرات جایگزین باشد، همین موضوع ذهن نماینده را از رسیدگی به مشکلات و انجام وظایف باز میماند و از سوی دیگر باعث ورود نان به نرخ روزخورهای جدید به جمع هواداران میشود.
بکارگیری افراد ناتوان توسط نماینده و حذف شایسته سالاری یکی دیگر از نقاط ضعف نمایندگان مجلس است، برخی نمایندگان، معمولا از نزدیکان و اقوام خود در انجام امور استفاده میکنند، این اقدام؛ بیانگر نوعی عدم اعتماد به توانمندی و یا سلامت هواداران است. نمایندهای که پیروزی او، مدیون همین لیدرها و هواداران است و بخش عمدهای از سبد رای این نماینده ثمره اعتماد مردم به آنها میباشد، ناگهان از گردونه حذف میشوند.
مردم به لیدرها رای میدهند…!!
انتظار میرود مردم در انتخابات مجلس دوازدهم بیش از پیش هوشیارانه عمل کنند؛ به دنبال کاندیدایی باشند که لیدرها و یا حلقه اول این کاندیدا؛ در ادوار گذشته و در انتخابات متعدد، ثابت کرده باشند که دنبال منفعت مالی و یا کسب جایگاه نیستند، طرف دارانی که مشهور به فساد نباشند، اهل زد و بندهای پشت پرده نباشند.
کاندیدا عطش شهرت نداشته باشد
یکی از روشهای انتخاب هوشیارانه؛ بررسی شخصیت اجتماعی و سیاسی داوطلبان انتخاباتی است. داوطلب نمایندگی مجلس، اگر تشنه شهرت است و کرسی مجلس را برای رفع عطش خود بداند؛ بعید نیست که دهها دروغ، نیرنگ و وعده و وعید دست نیافتنی به اطرافیانش بدهد.
امیدواریم در انتخابات دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی، از حوزه مشق مردی از گردونه رقابت بیرون بیاید که نشستن بر کرسی مجلس غایت آرزوی او نباشد، مجلس محل یادگیری و آموزش نیست، مجلس در راس همه امور است (برای دیدن ویدیو روی این قسمت کلیک کنید)، یک مجلس قوی؛ اقتصاد، سیاست و زندگی تک تک مردم را قوی میسازد.
نماینده مجلس باید وکیل مردم باشد نه دولت، باید بتواند با سایر نمایندگان ارتباط قوی بسازد، یک نماینده قوی باید به امور داخلی مجلس و حوزه اختیارات خویش واقف باشد. در مقابل سخنان و مطالبات مردمی یک نماینده، حتی رئیس جمهور هم نباید احساس امنیت کند، چه رسد به وزیری که احتمالا شانه از وظایف اصلی خویش خالی میکند.
در پایان یادی میکنیم از مرحوم حاج ابوالفضل کلهر که خطابههای او در مجلس زبانزد خاص و عام (برای دیدن سخنرانی مرحوم کلهر روی این قسمت کلیک کنید) و عملکرد وی در حوزه انتخابیه نیز تاثیرات فراوانی داشت، روحش شاد یادش ماندگار.