به گزارش خبرنگار رتانیوز شهرک بهاران زمانی یک مجموعهی بزرگی از باغات شهریار بود اما حدود ۳۰ سال از واگذاری آن به یک شرکت تعاونی میگذرد و امروز صدها خانواده چشم امید دارند تا با صدور جواز از سوی شهرداری شهریار، در همین شهرک بهاران صاحب خانه شوند که خوشبختانه این سد ۳۰ ساله، با یک مصوبه در پارلمان شهری شکست، تا پس از تائید در کمیته انطباق، مراحل صدور پروانه ساختمان برای اراضی شهرک بهاران عملیاتی شود.
معضلات اعضای تعاونی های مسکن و ایجاد گره کور در روند عملکرد این تعاونی ها را باید در ناتوانی هیات مدیره و مدیران عامل شرکتهای تعاونی مسکن ردیابی کرد. با یک جستجوی ساده در اخبار تعاونیهای مسکن و معضلاتی که این تعاونیها برای اعضای خود پدید آوردهاند، خواهید دید که این موضوع تنها یک ادعای صرف نیست بلکه واقعیت موجود کشور ما است.
کاش معضل تعاونیهای مسکن فقط در همان سوء مدیریت خلاصه میشد و بهانه عدم تجربه مدیریتی لازم در کارنامه ایشان؛ تنها مسبب گرفتاری صدها عضو تعاونی به شمار میرفت.
تعاونیهای مسکن، در قالب شهرک ساز وارد عمل میشوند که باید اذعان داشت؛ متاسفانه عدم مدیریت یا سوء مدیریت مدیران عامل و هیات مدیره تنها یکی از عوامل زمین خوردن اعضای تعاونی می شود به عبارتی باید عناوینی نظیر جهل در مدیریت اقتصادی، جهل در مدیریت شهری، جهل در حقوق شهروندی و شهرسازی، ناتوانی در ارتباطات اداری، ناتوانی در محاسبات ساخت و ساز و … را به جهل در مدیریت فوق اضافه نمائیم و اگر این مجموعهی ناتوانیها و جهالتها را کنار هم بگذاریم، بهتر به راز سقوط تعاونیها پی خواهیم برد.
عدم آشنایی و تسلط کارگزاران برخی تعاونیها به امور تفکیکی، ناتوانی در افزایش تراکم (مطابق آنچه در عرف رایج است و قانون راه را باز گذاشته است)، عدم تجربه در مراحل روند صدور جواز، عدم توانایی در تعامل با ادارات، عدم تجربه در ساخت یک آپارتمان در زمینی حتی با ۲۰۰ مترمربع…، و تمام این قبیل موضوعات را به عدم وقت و فرصت کافی مدیران عامل و اعضای هیأت مدیره در رسیدگی به امور تعاونی را اضافه نمائید؛ میبینید که این راه به موفقیت ختم نخواهد شد.
در این گزارش، رتانیوز قصد ندارد هیچ یک از افراد مسئول در تعاونی های مسکن را متهم به فساد مالی و یا اداری نماید اما گفتنی است حتی اگر ذرهای فساد مالی و یا اختلاف بین اعضای هیات مدیرها وجود نداشته باشد و همگی دست پاک و دلسوز و همراه هم باشند، باز هم کار تعاونی به مقصود نخواهد رسید و این است راز هزاران تعاونی مسکن شکست خورده و یا به بنبست رسیده کشور، البته کم نبودند تعاونیهای مسکن موفقی که برای اعضای خود مسکن و برای خود اعتبار و آبرو و در نهایت دعای خیر ذخیره نمودهاند، که باید الگوی تعاونیهای نوپا قرار گیرد.
شهرک بهاران نمونهای از همان ناتوانیها است که شرکت تعاونی ۱۸ ناجا، میراث دار آن است و احتمالا عدم محاسبات دقیق مدیرعامل و اعضای هیأت مدیره وقت این تعاونی باعث گرفتاری ۳۰ ساله اعضای تعاونی و خریداران بعدی آن شده است.
تامین سرانهها توسط شهرک ساز در حوزه آموزشی، فضای سبز، معابر قابل قبول، فضای فرهنگی و مذهبی و … نص صریح قانون است که تعاونیها نباید از از زیر چنین باری شانه خالی میکردند و اگر شهردار وقت در همان زمان، تعاونی را وادار به تمکین قانون مینمود امروز همین شهرک یکی از بهترین محلهها برای زندگی میشد.
پس از رفع مشکل صدور جواز و شکسته شدن این سد پس از ۳۰ سال، اگر تراکم موجود در شهرک بهاران بخوبی بررسی و تحلیل نشود و بگونهای باشد که سازندگان تشویق به تخلف شوند باید فاتحه داشتن یک شهر زیستپذیر را در بهاران خواند و منتظر بمانیم تا دلالان در بهاران رخنه کنند و یک امیریه دیگر یا در شرایط خوشبینانه یک اندیشه (فازیک) دیگر تحویل مردم و شهرداری شود.
در پایان از فرماندار شهریار و شورای تامین شهرستان انتظار میرود با تذکر به تعاونیهایی که تازه شکل گرفته است، مانع از بروز معضلات جدید در این حوزه شوند. شهرداری شهریار از این دست معضلات کم ندارد، اراضی کمیته رفاه، گمرک، بهاران، آزادگان و … از همین دست تعاونی ها است که مثلا در گمرک، برخی اعضای اولیه آن، فیش خرید خود را پس از مرگشان به وارث خود سپردهاند همچنین تعاونی مسکن امید شهرداری که در آغاز بسیار ایدهآل و عالی پیشرفت اما متاسفانه این روزها خبرهای خوبی از مجموعه مدیریتی آن بگوش نمیرسد و معالاسف اعضای هیات مدیره کار را رها کردهاند و علیرغم اینکه تمام امور این تعاونی بر اصول قانونی است اما به نظر میرسد در حصول نتیجه ناتوان است. / اسماعیل بکلیان خبرنگار
