به گزارش رک نویس؛ «سید عباس عراقچی» گزینه پیشنهادی رئیسجمهور جهت تصدی وزارت امورخارجه با ۲۴۷ رای موافق توانست رای اعتماد نمایندگان را جلب کند.
سیدعباس عراقچی در تهران و در سال ۱۳۴۱ متولد شده است، او ۳ خواهر و ۳ برادر دارد، و اکثر اعضای خانواده او در زمینه تجارت فعال هستند. در ۱۷ سالگی پدرش را از دست داده است، و دو برادر بزرگترش یکی در هیئت رئیسه اتحادیه صادرکنندگان، و دیگری در اتحادیه فروشندگان عضویت دارند.
عراقچی مدرک کارشناسی خود را در رشته روابط بین الملل و کارشناسی ارشدش را در رشته علوم سیاسی، هر دو از دانشگاه تهران دریافت کرد. پس از آن به انگلیس رفت و مدرک دکترای اندیشه های سیاسی را از دانشگاه کنت گرفت.
وی مسلط به زبان های عربی و انگلیسی است، و سفیر ایران در ترکیه بوده است، و استوارنامه اش را ۱۱ مارس ۲۰۰۸ از امپراتور ژاپن دریافت کرده است، و بعد از بازگشت از توکیو از نیمه دوم سال ۲۰۱۱ به عنوان معاون وزارت امور خارجه در امور آسیا و اقیانوسیه منصوب شد.
در پی استعفای رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت خارجه در ۲۱ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۲، عراقچی از سوی علی اکبر صالحی به عنوان سخنگوی وزارت خارجه منصوب شد، او در دولت دهم در سال ۱۳۹۲ به مدت ۴ ماه سخنگوی وزارت خارجه بود و پس از آن از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ به عنوان معاون حقوقی و بین المللی وزیر امورخارجه فعالیت می کرد، و در پی تغییر ساختار این وزارتخانه، از ۱ بهمن سال ۱۳۹۶ معاونت سیاسی وزیر امور خارجه را بر عهده داشته است.
محمدجواد ظریف در دولت یازدهم، از تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۹۲ عراقچی را به عضویت تیم مذاکره کننده هسته ای درآورد. او در کلیه مذاکرات ایران و گروه ۵+۱ حاضر بود، و تا پایان مذاکرات هستهای ایران و دستیابی به برنامه جامع اقدام مشترک، به عنوان مذاکرهکننده ارشد در متن مذاکرات حضور داشت و بعد از محمدجواد ظریف، نفر دوم ایران در مذاکرات محسوب میشد.
عراقچی در تاریخ ۱۰ مهر ماه سال ۱۴۰۰ با حکم سید کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی، به سمت دبیری این شورا منصوب شد.
وی در مرداد ۱۴۰۳ به عنوان وزیر پیشنهادی امور خارجه دولت چهاردهم به مجلس شورای اسلامی معرفی گردید و با ۲۴۷ از مجموع ۲۸۸ رای ماخوذه اعتماد نمایندگان مجلس را برای تصدی پست وزرات امور خارجه کسب کرد. و اکنون وزیر خارجه میباشد.
سایر سوابق
- معاون حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه
- سخنگوی وزارت امور خارجه ۱۳۹۲
- سفیر جمهوری اسلامی ایران توکیو ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰
- معاون حقوقی و بین المللی وزیر امور خارجه ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶
- رئیس دانشکده روابط بین الملل ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴
- رئیس اداره اول اروپای غربی وزارت امور خارجه ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳
- سفیر جمهوری اسلامی ایران هلسینکی – فنلاند ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲
- سفیر اکردیته جمهوری اسلامی ایران در تالین – استونی ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲
- مدیر کل دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸
- سردبیر مجله سیاست خارجی دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی ۱۳۷۸
- معاون پژوهشی دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی ۱۳۷۷
- رئیس مرکز مطالعات خلیج فارس دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷
- معاون اداره مجامع اسلامی، منطقهای و غیر متعهدها ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳
- کارشناس بخش بین الملل وزارت امور خارجه ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۲