اسماعیل بکلیان – رک نویس؛ فرقی ندارد شورای شهر باشد یا مجلس؛ رقابتهای انتخاباتی را یکی پس از دیگری پشت سر میگذاریم و این مردم در حوزه مشق هستند که هربار، بازنده انتخابات به حساب میآیند.
نتیجه انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی تا یک ماه دیگر روشن خواهد شد اما نیازی نیست تا آن روز تحمل کنیم؛ با این فرمان که میرویم؛ از همین حالا مشخص است که بازنده انتخابات کیست.
بیایید ۱۶ سال گذشته را ورقی بزنیم و رشد و توسعه زیرساختهای غرب استان تهران را شخمی بزنیم؛ در دوره هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی یعنی حدود هشت سال از نمایندگی آقای حاج حسین گروسی: نه مترو، نه راه ارتباطی جدید، نه توسعه بیمارستانی، نه توسعه اقتصادی، فرهنگی، آموزشی، نه تحقق حق آبه و نه کاهش آلام مردم در شهریار و قدس و ملارد، نه کاهش آلایندههای منطقهای و هر آنچه که شما لیست کنید، نداشتیم.
در دوره دهم؛ دوران آقای محمودی شاهنشین؛ دو بیمارستان در قدس و ملارد از نقطه تقریبا صفر آغاز شد و تا حدود بیش از ۹۰ درصد تکمیل شد و کلنگ انتقال آب سطحی از ایستگاه ششم آب تهران به شهرستان قدس به زمین خورد.
در دوره یازدهم و دوران آقای حسین حق وردی؛ بیمارستانه که سی سال وعده تکمیل آنرا میدادند بالاخره تکمیل شده و دو بیمارستانی که ثمرهی تلاش دوره شاهنشین بود به بهره برداری رسید و دو ایستگاه انتقال آب سطحی سد کرج به آب شرب باغستان و قدس راه اندازی شد.
البته دو طرح جنجالی و پوپولیستی و یک شعار همیشگی افزایش تعداد نمایندگان حوزه مشق، از سوی حق وردی، نه تنها کمکی به وی نکرد بلکه به نظر میآید در آینده، برای شهرستان دردسرساز هم شود.
تشکیل استان شهریار بدون زیرساختهای اداری؛ یعنی اولا هزینه ساخت تمام بناهای ادارات کل را باید با پول مردم و از دخل شهرداریها بدهند و دوم آنکه روی بسیاری از هزینههای توسعه استانی که فقط در شهر تهران مصرف شده است یک ماله تمیز کشیده خواهد شد.
اما احداث شرکت مترو که به نظر میرسد نماینده بعدی تعیین کننده ادامه فعالیت آن باشد نه زیرساختهای قانونی و منطقی اما اگر شهرداریها حتی یک متر زمین هم به این شرکت تقدیم کنند، دیگر نه این شرکت حذف شدنی است نه دولتی پاسخگوی احداث مترو خواهد شد.
در دوره دوازدهم هم شهریار بازنده است؛
اینکه میگویم شهریار بازنده است؛ نه اینکه برنده انتخابات قدس و یا ملارد خواهد شد، نخیر؛ به قول یکی از کاندیداهای فعلی، شهریار بزرگ یا همان حوزه مشق بازنده است.
چرا که؛ سبد رای مردم با هدایت پیمانکاران انتخاباتی و پول دلالان جابجا خواهد شد.
چرا که؛ بزرگان شهرستانی با یک واژه بومی یا غیر بومی بودن، به راحتی گزینه برتر را حذف میکنند و جالب اینجاست که برخی از همین آقایان، قدمت حضورشان در شهرستان کمتر از دو دهه است.
چرا که؛ برخی رسانهها بجای بیان نیازهای واقعی شهرستان، بیان مطالبات مردمی و بیان توانمندی های کاندیداها، به خود اجازه میدهند که به مردم تعیین تکلیف کنند.
چرا که؛ مردم فرصت کافی و فضای مناسب برای شناخت کاندیداهای مطرح را ندارند.
رک نویس قصد شفاف سازی فضای انتخابات را دارد تا شاید در این فاصله زمانی کوتاه، عدهای از لیدرهای انتخاباتی بر اساس تعصبات شخصی روی کاندیدها، مسیر انتخابات را تغییر ندهند.
مردم باید بدانند مجلس جای مطالبات کلان کشور است و جای نظارت بر عملکرد دولت، این مجلس خوب است که حال کشور را خوب میکند.
بیایید با آرای خود به دنبال آبادانی کشور باشیم نه رساندن برخی افراد به آرزوهایشان.
و در کلام آخر؛ آرای مردم سرمایه این نظام و انقلاب است، این سرمایه نباید هزینه شود تا مثلا یکنفره به آرزوی خود که نشستن بر کرسی مجلس است، بشود.