بهزاد درخشان عضو چهارم و پنجم شورای شهر شهریار:

پراکندگی در تصمیمات مانع پیشرفت شهرها می شود

وی با اشاره به فعالیت پنجمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا در کشور افزود: طبق پیش بینی کارشناسان هم اکنون ۶۶درصداز جمعیت کل کره زمین در شهرها سکونت دارند و نسبت به سالهای گذشته رقمی رو به افزایش است و این نشان می دهد که مدیریت شهری بیش از پیش باید موردتوجه باشد.

درخشان بیان کرد: متاسفانه تجربه چهار دوره در شوراهای اسلامی شهر و روستا نشان می دهد که نمره قابل قبولی از سمت مردم به نمایندگان خوددر شوراها داده نمی شود و مردم از تصمیمات و تاثیرات شوراهادر آینده شهرشان چندان رضایت خاطر ندارند.

وی افزود: به دلیل تصمیماتی که از بالابه پایین برای مردم گرفته می شود شاهد هستیم که با وجود علم و آگاهی که شوراها از مشکلات دارند،  ولی تاثیر چندانی در برداشتن مشکلات نمی توانند داشته باشند و این نقصی در مدیریت شهری محسوب می شود در حالیکه صاحبان اصلی شهر مردم بوده و  نمایندگان آنها در شوراها باید تصمیمات را از پایین به بالا مدیریت نمایند.

وی بااشاره به حضور ۱۳ نماینده شورا از تمامی شهرستانهای استان تهران و سه نماینده از شهر تهران در مجمع نمایندگان، افزود: با توجه به ارتباطی که میان شورهای استان وجود دارد از لحاظ علمی و پیگیری و تجربه، شورای شهرستان شهریار بالاتر از کل استان است زیرا  افراد دلسوزی در قسمتهای مختلف در شوراها وارد شدندو درک بالایی از مشکلات دارند و این مهم پتانسیل خوبی برای توسعه شهرستان است.

درخشان افزود: شهریار با ۸۰۰ هزار نفر جمعیت بعنوان  پر تراکم ترین شهرستان استان تهران باید جایگاهی باید از جایگاه فعلی داشته باشد زیرا ۷۰۰میلیارد تومان بودجه برای شهرداری دارد و این رقم در میان شهرستانهای تهران رقیثمی بی نظیر است .

وی تاکید کرد:  اگر فرصتها در شهر محترم شمرده شود ، با مدیریت می توان توسعه پایدار را برای شهر ترسیم کرد زیرا شهریاری شهری است که در جوار تهران و البرز قرار گرفته و می تواند باعث ایجاد ارزش افزوده ای برای منطقه  باشد.

درخشان افزود: متاسفانه شورای اسلامی شهر به جز نقش اندکی که در شهرداری ها دارد ، تاثیری در دیگر برنامه های شهری نداشته و سیاستگذاری در دیگر حوزه ها ندارد که امیدوارم نظام یکپارچه مدیریت شهری به زودی تعیین تکلیف شود و شوراهای اسلامی هم بتوانند به جایگاه اصلی خود برسند.

وی برخی مشکلات در حکم روانی شهری اشاره کرد و گفت: تکیه بر ساختارها و نهادهای متمرکز و بی توجهی به به نهادهای عمومی و مدنی، کسب درآمد ناپایدار برای تامین خدمات شهری، مدیریت و برنامه ریزی از بالا به پایین ، کوتاهی عمر مدیران شهری، تاکید بر نگرش بخشی به جای سیستیم ، تاکید بر پروژه محوری به جای توسعه محوری و بی توجهی به آموزش شهروندان و مدیران از جمله این مشکلات است.